را نشناسيد پس برادران و دوستان دينى شمايند ( بگوييد اين برادر و دوست دينى من است و نگوييد اين پسر من است ) و بر شما گناهى نيست در جايى كه در نسبت دادن اشتباه كرديد ( و مثلًا از روى سهو و نسيان و اشتباه گفتيد : زيد بن محمد ) و لكن مؤاخذه مىشويد اگر دل‌هاى شما قصد كند و به عمد نسبت به غير پدر واقعى او بدهيد و خداوند همواره آمرزندهء گناهان و مهربان به بندگان است كه اگر پس از گناه توبه كنند مىپذيرد . احاديث صحيحه در اين باب وارد شده است ، پس عقلًا و نقلًا تبنّى ( پسر خواندن ) موجب نسب و ارث نباشد . [ منزلت پيامبر ( ص ) و همسران او ] ( آيهء 6 ) النَّبِىُّ أَوْلَى بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنفُسِهِمْ وَ أَزْوَ جُه‌ُو أُمَّهتُهُمْ وَأُوْلُواْ الْأَرْحَامِ بَعْضُهُمْ أَوْلَى بِبَعْضٍ فِى كِتبِ اللَّهِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُهجِرِينَ إِلَّآ أَن تَفْعَلُواْ إِلَى أَوْلِيَآلِكُم مَّعْرُوفًا كَانَ ذَ لِكَ فِى الْكِتبِ مَسْطُورًا اعراب : أن تفعلوا . . . مستثناى منقطع است . تفسير : پيامبر نسبت به مؤمنان از خودشان سزاوارتر است و اولويت دارد ؛ يعنى ارادهء او در بارهء تصرّف در جان و مال آنها بر ارادهء خودشان مقدم است . و در حديث صحيح وارد شده كه آن حضرت فرمود : مَا مِنْ مُؤْمِنٍ إلّاأَنَا أوْلى بِهِ فِي الدُّنْيا وَالْآخِرَةِ . « 1 » و نيز فرمود : وَالَّذي نَفْسي بِيَدِهِ لَا يُؤْمِنَنَّ عَبْدٌ حَتّى أكُونَ أحَبَّ إلَيْهِ مِنْ نَفْسِهِ وَ أبَوَيْهِ وَأهْلِهِ وَوُلْدِهِ

--> ( 1 ) . منهج الصادقين ، ج 7 ، ص 283 .